A Beautiful Mind

يك ذهن زيبا

راسل كرو عليرغم بازي نه چندان خوب خود در گلادياتور اسكار را تصاحب كرد. ولي با بازي خارق العاده خود در يك ذهن زيبا موفق به اين كار نشد.
مي گويند مرز بين نبوغ و جنون به باريكي يك تار مو است. در يك ذهن زيبا ما با نابغه اي روبرو هستيم كه از اين مرز عبور كرده است.
يك ذهن زيبا فيلم بسيار خوش ساختي است. يك كار بياد ماندني از "رون هاوارد". فيلم داستان زندگي جان نش (راسل كرو) برنده جايزه نوبل اقتصاد در 1994 است نابغه اي كه مبتلا اسكيزوفرني است. تمام بار دراماتيك فيلم به دوش راسل كرو است او بخوبي از پس بازي دو نقش جان نش بر آمده، بازي روان و راحت او در فيلم باعث مي شود كه تماشاگر راحت تر با شخصيت پيچيده جان نش همزاد پنداري كند.

نابغه اي كه در دنيايي غير از دنياي ما زندگي مي كند شايد نبوغ بيش از حد او را به اين ورطه انداخته است. زماني كه فيلم را مي بينيم ناخود آگاه اين پرسش براي ما مطرح مي شود كه آيا هر يك از شخصيت هاي ساخته ذهن جان نش جوابي به يك نياز بيروني براي او نبوده است؟ چارلز دوست هم خوابگاهي او با بازي "پل بتني" جوابي است براي تنهايي او، دنياي بدون همزبان او. پارچر(اد هريس) جوابي براي حس جاه طلبي و خود بزرگ بيني نش و در آخر خواهرزاده چالرز دختر كوچك و ساده اي كه براي برانگيختن احساسات نش، مرز تعقل او، و واسطه اي است براي پايداري دنياي در حال فروپاشي او. (با بازي وي وين

كاردونه) و تنها شخصيت واقعي و تأثير گذار در زندگي نش آليشيا همسر اوست كه بازي عالي"جنيفركانلي" به اين نقش جلوه اي ديگر داده است. فيلم داراي ضرباهنگ بسيار خوبي است و در طول فيلم احساس خستگي نمي كنيد، روايتگر يك زندگي است و داستان خود را بخوبي بيان مي كند، تدوين خوب فيلم به اين امر كمك به سزايي كرده است.(ميك هيل، دن هارلي)
موسيقي خارق العاده و عالي فيلم مكملي خوب براي تصاوير خوب و بديع فيلم است.(راجر ديكنز) (جيمز هورنر)
رون هاوارد با زيركي تمام داستان را از دريچه ديد جان نش به تصوير مي كشد و تا اواسط فيلم كه بيننده متوجه مي شود نش از بيماري اسكيزوفرني رنج مي برد توان تشخيص اين دو دنياي موازي از هم را ندارد هر چند كه كارگردان در صحنه هايي سعي دارد غير واقعي بودن بعضي حوادث را به ما نشان دهد. (مثل صحنه اي كه دختر بچه به سمت كبوترها مي دود ولي كبوترها به آسمان پرواز نمي كنند).

در اين فيلم نبايد از بازي استادانه و حرفه اي راسل كرو و جنيفركانلي به راحتي عبور كنيم كه سه دوره سني متفاوت را به تصوير مي كشند. دوره جواني، ميان سالي و پيري كه در اين بين راسل كرو بسيار عالي كه از پس اين وظيفه برآمده است و عليرغم داشتن يك بازي سخت در نقش يك بيمار رواني اين شخصيت را ملموس و قابل باور ارائه مي دهد در اين بين از گريم عالي كه در اين فيلم به چشم مي خورد نمي توان گذشت كه چهره ها را به تناسب سن و موقعيت شكسته تر و فرتوت تر نشان مي دهد و تماشاگر اين چهره ها را قبول كرده و باور مي كند.
فيلمنامه اكيوا گلدسمن آنقدر بي نقص بوده كه حتي تحريف بعضي از جريانهاي زندگي جان نش طبيعي و باورپذير باشد گلدسمن فيلمنامه خود را از روي كتابي نوشته سيلويا ناصر به رشته تحرير درآورده است.

شايد يكي از نكات منفي فيلم نگاه بيش از حد حساس و بدور از منطق خود به بيماري اسكيزوفرني است كه با اين نوع نگاه كمي از واقع بيني در فيلم كاسته است.
نكته ديگر اينكه به بسياري از سؤالات كه در فيلم مطرح مي شود پاسخ داده نمي شود و تماشاگر بدرستي نمي داند كداميك از اتفاقات واقعاً در دنياي خارج رخ داده و كدام فقط حاصل ذهن جان نش است.حاصل يک ذهن.يک ذهن زيبا.