سازه های نامتجانس

قطعات الکترونیکی اکثرا از نیمه هادی ها ( موادی که از نظر خاصیت رسانایی مابین هادی ها و عایق ها هستند) ساخته می شوند. بیشتر نیمه هادی ها از جنس سیکلون هستند اما به تازگی نیمه هادی های ترکیبی از جنس ( آرسیند گالیوم) نیز اهمیت زیادی یافته اند. به قطعه ای از لایه های نازک نیمه هادی هایی با قدرت های نیمه رسانایی مختلف نیمه هادی با سازه نا متجانس می گوییم. ضخامت این لایه ها از چند لایه اتم تا چند میلیمتر متفاوت است و می توانند از ( آرسیند گالیوم) و یا ( آلو مینیوم آ رسیند گالیوم ) ساخته شده باشند.
این لایه ها به صورتی در کنار هم قرار داده شده اند که ذرات باردار به راحتی بتوانند از حد فاصل آنها عبور کنند . از این ویژگی سازه های نا متجانس به طرق مختلف می توان استفاده کرد .
سازه های نا متجانس اهمیت فراوانی در تکنولوژی دارند. در تقویت کننده ها با فرکانس بالا و پارازیت کم از این قطعات استفاده می شود. این تقویت کننده ها در ماهواره ها و تلفن ها همراه به کار می روند. لیزر های نیمه رسانا نیز از این تکنو لوژی بهره مند هستند . از این گونه لیزر ها در مخابرات با فیبر نوری - دیسک گردان ها بار کد خوان ها و غیره استفاده می شوند.
دیود های نوری ساخته شده از این سازه های نا متجانس امروزه در چراغ های ترمز و دیگر چراغ های هشدار دهنده به کار می روند و ممکن است روزی جایگزین لامپ های بر قی شوند.

ترانزیستور های نا متجانس:

اولین بار هربرت کرامر در سال 1957 در آمریکا پیشنهاد استفاده از سازه های نا متجانس در ترانزیستور ها را مطرح کرد. بر طبق مطالعات تئوریک او برای اینگونه تراتنزیستور ها در تقویت فرکانس های بالا کارایی بیشتری پیش بینی شده بود. ( حتی فرکانس هایی به اندازه 600 گیگا هرتز) به علاوه صداهای نا خواسته در تقویت کننده ای ساخته شده با ترانزیستور های نا متجانس کمتر خواهد بود.

لیزر های ساخته شده از سازه های نا متجانس:

سازه های نا متجانس نقش مهمی در تو لید لیزر های نیمه هادی داشته اند کرامر و ژوریس آلفورف یکی درآمریکا و دیگری در روسیه به صورت جداگانه اصول اینگونه لیزر ها را ابداع کردند.
اهمیت این اختراع کمتر از ترانزیستور های نا متجانس نبود. آلفورف اولین کسی بود که در سال 1969 سازه های نامتجانس شبکه ای با مرز های مشخص بین لایه های آنها را اختراع کرد . تیم نحقیقاتی او انواع مختلفی از این قطعات را ساختند.
در سال 1970 تحولی تکنولوژیک هنگامی به وقوع پیوست که این لیزر ها توانستند در دمای معمولی به کار خود ادامه دهند.
با این تحول پیشرفت هایی مثل ار تباط با فیبر های نوری ممکن شد.