dsl (3)

بررسی یک سرویس دهنده ء اینترنت ایده آل
1 سرويس‌دهي
ازلحاظ تئوري يك سرويس‌دهندة اينترنت قادر به ارائه سرويس‌هاي مختلفي مي‌باشد ولي برخي موانع، ازجمله ساختار داخلي و تكنولوژي مورد استفاده، ارائه اين سرويس‌ها را محدود مي‌كند. از اين رو تمام سرويس‌دهندگان قادر به ارائة تمام سرويس‌هاي لازم نمي‌باشد و حتي تمام سرويس‌دهندگان يك سرويس خاص را با مشخصات يكسان ارائه نمي‌كنند. در اين قسمت سعي شده سرويس‌هايي كه در سرتاسر دنيا توسط سرويس‌دهندگان معتبر اينترنت ارائه مي‌شود ذكر شده و در يك ديد كلي كيفيت يك‌سري از اين سرويس‌ها بررسي شود. اين سرويس‌ها در دو دسته سرويس‌هاي ديتا و سرويس‌هاي مشتري قرار مي‌گيرند. سرويس‌هاي ديتا شامل سرويس‌هايي مي‌باشد كه منجر به استفاده كاربر از يك پهناي‌باند مي‌شود و سرويس‌هاي مشتري شامل نحوه برخورد با كاربران سيستم مي‌باشد.
1-1 روش‌هاي اتصال به سرويس‌دهنده
مهمترين فاكتوري كه نوع سرويس ارائه شده را تعيين مي‌كند نحوه اتصال كاربر به سرويس‌دهندة اينترنت است. براي اتصال به يك سرويس‌دهندة اينترنت دو روش وجود دارد: اتصال دائمي و اتصال Dial-up. ارتباط دائمي به‌صورت 24 ساعته برقرار مي‌باشد در صورتي‌كه ارتباط Dial-up با گرفتن يك شماره برقرار مي‌شود. ارتباط Dial-up معمولاً ارزان‌تر از ارتباط دائمي است ولي داراي معايبي نيز مي‌باشد كه از مهم‌ترين آنها مي‌توان به اين موارد اشاره كرد:
- سرعت اين نوع ارتباط معمولاً پايين‌تر از ارتباط دائمي مي‌باشد.
- براي برقراري ارتباط به اين روش در ابتدا بايد يك شماره گرفته شود و بعد از آن مي‌توان از سرويس استفاده كرد كه همين شماره‌گيري زمان زيادي لازم دارد. در اكثر مواقع نيز ارتباط موجود به علل مختلف قطع مي‌شود كه شماره‌گيري مجدد را مي‌طلبد.
• Dial-up
متداول‌ترين سرويسي كه توسط سرويس‌دهندگان اينترنت ارائه مي‌شود سرويس Dial-up است. هزينه اين نوع ارتباط معمولاً پايين و وابسته به ميزان استفاده كاربر از آن مي‌باشد. در نوع آنالوگ ارتباط Dial-up اطلاعات از طريق خطوط تلفن منتقل مي‌شوند و سرعت اين نوع ارتباط در بيشترين حالت 56Kbps است كه معمولاً به علت وجود noise در بين مسير كاهش مي‌‌يابد. در ارتباط ISDN با استفاده از خط تلفن ديجيتال سرعت انتقال اطلاعات به 64Kbps نيز مي‌رسد. در يك ارتباط ISDN دوطرفه از دو خط تلفن به‌طور همزمان استفاده مي‌شود كه سرعت انتقال اطلاعات را تا 128Kbps افزايش مي‌دهد.
•اتصال دائمي
سرويسهاي دائمي يا broadband معمولاً به سرويس‌هايي اطلاق مي‌شود كه در آنها يك مسير ثابت بين دو نقطه وجود دارد. هزينة اين خطوط اغلب شامل هزينة نصب خط و يك هزينة ماهيانه است كه ارتباطي به ميزان استفاده از آن ندارد. از متداول‌ترين سرويس‌هاي دائمي مي‌توان خطوط T-1 (E-1 در استاندارد اروپايي)، خطوط DSL وكابل تلويزيوني را نام برد.
يك خط T-1 شامل 24 كانال 56Kbps است كه باهم multiplex شده و پهناي‌باندي معادل 1.5Mbps را فراهم مي‌آورند. استاندارد E-1 از 32 كانال بجاي 24 كانال استفاده مي‌كند و پهناي‌باند 2Mbps را فراهم مي‌كند. اين خطوط در دو نوع fractional و non-fractional ارائه مي‌شوند. در نوع fractional مي‌توان فقط از چند كانال استفاده كرد و فقط هزينة همان را پرداخت نمود ولي در نوع non-fractional تمام 24 كانال موجود استفاده مي‌شوند.
خطوط DSL داراي انواع مختلف مي‌باشند كه دو نوع از مهم‌ترين آنها عبارتند از ADSL وSDSL. ADSL از يك كدگذاري ويژه بر روي خطوط تلفن استفاده مي‌كند و سرعت آن در جهت پايين (از سمت سرويس‌دهنده به كاربر) به 8Mbps ودر جهت بالا (از سمت كاربر به سرويس‌دهنده) به1Mpbs مي‌رسد. SDSL داراي سرعت متقارن در دو سمت مي‌باشد كه‌ به 1.5Mbps مي‌رسد. بر خلاف ADSL از خطوط تلفن نمي‌توان براي SDSL استفاده كرد و بايد از خطوط مخصوصي استفاده نمود.
كابل تلويزيوني يك رسانة پرسرعت در مقايسه با ساير خطوط همتاي خود مي‌باشد. اين خطوط در اصل براي فرستادن برنامه‌هاي تلويزيوني طراحي شده‌اند و داراي سرعت ماكزيمم 42Mbps در جهت پايين و 10Mbps در جهت بالا مي‌باشند. معمولاً كابل تلويزيوني بين چندين كاربر مشترك است و همين امر باعث مي‌شود سرعت آن افت زيادي پيدا كند.
علاوه بر اين سه، روش‌هاي ديگري نيز براي برقراري اتصال دائمي وجود دارد كه معمولاً كمتر استفاده مي‌شوند و كاربردهاي ديگري دارند. يكي از اين روش‌ها اتصال بي‌سيم است كه اغلب براي اتصال شبكه‌هاي داخلي به‌كار مي‌رود. ارتباطات T-2، T-3، T-4 و معادل‌هاي اروپايي آنها براي برقراري ارتباطات پرسرعت مانند backbone استفاده
میشود
modanaroo@yahoo.com
مرتضی زمانی