توسعه و پیشرفت ارتباطات بین المللی (1

توسعه و پیشرفت ارتباطات بین المللی:

ارتباطات بین المللی اولین بار در سال 1850 به وسیله ی کابل تلگرافی زیر دریایی بین کشورهای فرانسه و انگلستان برقرار شد . این شیوه ارتباطی نزدیک به 50 سال مورد استفاده قرار گرفت تا اینکه در سال 1901با استفاده از امواج رادیویی , بهره مندی از مخابرات بی سیم آغاز شد و در حدود 25 سال بعد کشور انگلستان فناوری ارتباطات با استفاده از امواج کوتاه رادیویی را تکمیل کرد . سپس بعد از پایان جنگ دوم جهانی , سیستم های انتقال از طریق شبکه ماکروویوبه طور سریع توسعه یافت .

در سال 1965 یک سیستم انتقال به نام کابل هم محور تلفنی با چندین کانال میان آمریکا و انگلستان در اروپا برقرار شد .استفاده از این روش , در واقع گتم مهمی در توسعه مخابرات بین المللی به حساب می آمد.

اولین ماهواره مخابراتی که به صورت بین المللی مورد استفاده قرار گرفت اینتلست نام دارد .

ماهواره ها را می توان از جهتی به 3 دسته ی فعال, غیر فعال و سنکرون تقسیم کرد.

ماهواره های فعال در داخل خود گیرنده و فرستنده دارند و قادر هستند , اطلاعات و اخبار دریافتی را بطور مجدد با موج دیگری باز گردانند . البته قدرت فرستنده های این نوع ماهواره به ظرفیت وسایل تغذیه آنها بستگی دارد .

ماهواره های غیر فعال در واقع ماهواره هایی هستند که از خود انرژی ندارند و عمل آنها فقط منحصر به انعکاس امواج به سوی زمین است.ا ین نوع ماهواره ها , در واقع همانند یک بالن کروی شکل هستند که امواج جهتدار ارسالی از زمین را در تمام جهات منعکس و دوباره آن ها را به طرف زمین هدایت می کنند . این نوع ماهواره ها به دلیل دوری مسافت , تضعیف انرژی در حد زیاد وضغف امواج دریافتی در زمین , خیلی ضعیف هستند.

نوع دیگری از ماهواره ها وجود دارد که زمان یک دور گردش آن ها به دور زمین , معادل یک دور گردش کره زمین به دور خود یعنی برابر 24 ساعت است ؛ به همین ترتیب مکان وموقعیت ماهواره ها نسبت به زمین ثابت می ماند. بر همین اساس می توان با استفاده از حداقل 3 ماهواره و تعدادی ماکز گیرنده و فرستنده ی ثابت تمام نقاط زمین را به هم متصل کرد و تحت پوشش قرار داد.

اولین ماهواره مخابراتی اینتلست به نام "ارلی برد " در سال 1965 در ارتفاع 36 هزار کیلومتری بر فراز اقیانوس اطلس قرار گزفت که سرعت آن با ماهواره های ارتباطی بعدی مساوی بود . این ماهواره که دارای 240 مدار بود , برای برقرارس ارتباطات تلفنی , تلویزیونی و شبکه تلویزیون کابلی مورد استفاده قرار گرفت . از این ماهواره تنها به مدت 6 ماه استفاده شد ؛ زیرا بعد از این مدت سوخت آن به پایان رسید و تنظیم آن در مدار به هم خورد.

نسل دوم ماهواره های اینتلست در سالهای 1966 و 1967 شروع به کار کرد. با این که این ماهواره بزرگ تر و قوی تر از نوع قبلی بود اما ظرفیت تعداد کانال های آن از 240 مدار بالاتر نرفت . تنها حسن ماهواره های نسل دوم نسبت به نسل اول قدرت بیش تر آنها بود . این حرف یعنی : ماهواره های نسل دوم ایستگاههای زمینی بیش تری را تحت پوشش قرار می دادند.

در پست بعدی به” ماهواره های نسل سوم و اجزای تشکیل دهنده ماهواره “خواهیم پرداخت.

سپیده مهرالحسنی :s_mehrolhassani@yahoo.com