بازي‌های قديمی - موجو موجو هبيزه

" موجو موجو هبيزه "

در اين بازي هم ، همه دور هم مي نشينند . دستهايشان را ُمشت كرده و عمودي روي هم مي گذارند و بزرگترين آن ها ( اكثرا مادر يا مادر بزرگ ) شروع به خواندن مي كند :
«‌ موجو موجو َهبيزه
mujo mujo habizeh

بابا رفته ببيزه
bâbâ rafteh bebizeh

آورده مرغ ريزه
âvordeh morqeh rizeh

مرغش ُكريك نمي شه
morqeš korik nemišeh
اين طرف جو ِجكيدم
in teref ju jekidam

اون طرف جو ِجكيدم

on teref ju jekidam
حَب نباتي ديدم
habe nebati didam

كُرم كُرم جويدم
korom korom jovidam

به اين جا كه مي رسند ، همه دستهايشان را پشت سر قايم مي كردند و استاد ( بزرگتر ) مي پرسيد :

كو دستات؟
ku dastat ?

: كلاغ برد
kelâq bord

: كو كلاغ؟
ku kelâq ?

: روي بون
royh boon

: كو بون؟
ku bon?

: ُتنبيد
tonbid

: كو َگرد و دولخ اش؟
ku gard o dulxaš?

: تو سبو
tu sebo!

: كو سبو؟
ku sebo?

: بار اشتر
bare šotor !

: كو اشتر؟
ku ošotor?

: تو صحرا
tu sahrâ !

: چي مي خوره؟
či mixoreh ?

: َبلگ ِچِنال
balgeh čenâl !

: چي مي شاشه؟
či mišâšeh ?

: َعنبر تَر
anber tar !

: آقا كجا ؟
âqâ kojâ?

: تيرانداز
tirandâz !

: غلوم كجا؟
qloom kujâ ?

: تير ور چين
tir varčin !

: بي بي كجا؟
bibi kujâ ?

: صحن حموم
sahneh hamom !

: خانم كجا؟
xânom kujâ ?

: تو بالا خونه
tu bâlâxoneh !

: چكار مي كنه ؟
čeh kâr mikoneh ?

: جارو مي كنه
jâru mikoneh !

: چي پيدا كرده ؟
či paydâ kerdeh ?

: زنگوله!
Zangoleh


بعد همگي دست مي زنند و با صداي بلند مي خوانند
: زنگوله ، آي زنگوله ، بابا گُله . زنگوله آي ....
Zangoleh âi zangoleh bâbâ goleh …
و دوباره از اول شروع مي كنند
.