اصل بيوتکنولوژی

DNA (دی اکسی ریبو نوکلوئیک اسید) برای ارگانیسم های مختلف اساسا دارای پایه یکسانی است ودستورالعمل هایی که سلول ها را برای ساخت پروتئین راهنمایی می کند ساده سازی می کند و همانطور که می دانیم پروتئین ها اساس موجودات زنده هستند.DNA متعلق به تمام موجودات حال چه یک میکروارگانیسم ٫ یک گیاه ٫ یک حیوان و یک انسان از مواد مشترکی ساخته شده است.

در طی سال ها تلاش محققان دریافته اند که چگونه می توان قسمتی از DNA یک ارگانیسم را به ارگانیسمی دیگر انتقال داد.

اولین قدم یک محقق برای انتقال DNA عبارت است از قطع قسمتی از ژن متعلق به یک زنجیر DNA با استفاده از یک آنزیم موسوم به آنزیم قیچی ( scissors) برای اینکه بتوان جزئ مشخصی در طول رشته DNA را جدا نمود.

محققین سپس از این آنزیم ها برای قطع یک دهانه درون پلاسمید استفاده می کنند.پلاسمید حلقه ای از DNA است که اغلب در باکتری خارج از یک سلول یافت می شود.در مرحله بعد ژن جدا شده را درون پلاسمید قرار می دهند.به دلیل اینکه انتهای پلاسمید و ژن جدا شده از نظر شیمیایی قابل اتصال هستند آنها را به یکدیگر متصل می کنند و یک پلاسمید با محتوای یک ژن جدید شکل می دهند.برای تکمیل فرایند محققین از یک آنزیم دیگر برای محافظت از ژن جدید در محل خود استفاده می کنند.

طی چندین دهه تحقیق متخصصان مونسانتو(Monsanto) توانستند دانش ژنتیک خود را برای بهبود محصولات متنوع از قبیل ذرت ٫ خشک بار ٫ پنبه و گوجه به کارگیرند.

محققان با دقت به کار خود ادامه می دهند برای اینکه مطمئن شوند محصولات بهبود یافته همانند محصولات طبیعی هستند مگر اینکه یک مشخصه سودمند به آنها اضافه شده است مثلا خصیصه ای که آن ها را در برابر حشرات و ویروس های خاصی محافظت می کند.